پاسخ به دو سوال رایج در رابطه با حذف بهره بانکی

0
http://reba.ir/?p=2680
۱. بسیار اتفاق مى افتد، کارگر، پیشه ور، کشاورز ، یا صنعتگرى در مضیقه افتد و با وام مختصرى گره از کارش گشوده مى شود ، و وام اگرچه با بهره باشد، براى او نعمت بزرگى است. با تحریم بهره ، راه این گره گشایى ها بسته و چه بسا خانواده اى بیچاره مى شود.

۲. وام هاى خانه سازى و کارگشایى هر چند با بهره توأم باشد ، وسیله اى براى رفاه طبقات محروم است و نباید با تحریم بهره این وسیله را هم از طبقات محروم گرفت و آنان را در بند بیچارگى باقى گذارد.حل مشکل سرمایه بزرگ یا سرمایه دار بزرگ؟

 

در مورد سؤال هاى دوم و سوم نیز دو راه هست:

۱ .مؤسسات شخصى یا گروهى قرض الحسنه با ثواب فراوانى که خداوند براى قرض الحسنه مقرر فرموده و آن را از صدقه و کمک هاى بى عوض نیز برتر شمرده است، اگر طرح صحیحى براى این کار تهیه و تبلیغاتى در این زمینه صورت گیرد راه براى پیدایش این گونه مؤسسات باز خواهد شد.

مؤسسات قرض الحسنه براى تأمین هزینه هاى جارى ، کارمزدى مناسب با درصد معین مى گیرند، ولى براى اصل وام بهره اى نیست. بیلان مؤسسه قرض الحسنه در آخر سال سودى نشان نمى دهد. در مورد قرض الحسنه نکته جالبى است که شاید تا کنون به آن توجه نشده باشد. طبق قوانین، به پول، طلا و نقره که به حد  نصاب برسد و بیش از یازده ماه راکد باشد، زکات یعنى مالیات جاودانى اسلام تعلق ۵% است.

اگر اسکناس در باب زکات حکم پول، طلا و نقره را داشته باشد ، یا در مورد اسکناس احتیاط شود، ولى دولت و حکومت اسلامى مشابه همان زکات را به صورت مالیات  براى اسکناس هاى راکد به حد نصاب رسیده  وضع کند، خود به خود سرمایه براى ایجاد مؤسسات شخصى یا دسته جمعى یا نیمه دولتى قرض الحسنه زیاد خواهد شد، و سرمایه هاى ملى به جریان خواهد افتاد. پس انداز ملى هم وقتى قرار شد بدون بهره باشد، راهى دیگر براى تأمین سرمایه این مؤسسات است.

۲. بانک هاى دولتى اگر از راه اول نتیجه کافى به دست نیامد، باز وظیفه دولت است که از بودجه عمومى، بانک هایى براى وام هاى اصنافى، صنعتى، کشاورزى، خانه سازى و کارگشایى تأسیس کند. این بانکها نیز کارمزدى مناسب با هزینه جارى خود مى گیرند ولى براى اصل وام بهره اى در کار نیست.

تأسیس بانک هاى کشاورزى، رهنى، و کارگشایى ایران در آغاز کار براى همین منظور و بر همین اسلوب بوده، و قرار نبوده است که این بانک ها براى دولت سودى داشته باشند ، بانک کارگشایى حتى هزینه جارى اش هم تأمین نمى شد.

متأسفانه در چند سال اخیر به عنوان افزایش سرمایه این بانک ها ، سرمایه هاى خصوصى را ضمیمه سرمایه ملت در این بانک ها کردند و در عوض آنها را نیز به صورت مؤسسات رباخوارى درآوردند و دیگر آن خاصیت تعاونى و گره گشایى خود را از دست داده است.

نتیجه

تحریم ربا، به هیچ یک از منافع اجتماعى و اقتصادى ملى بانک ها لطمه نمى زند.

بانکدارى به صورت صحیح، بدون بهره و فقط با کارمزد در راه رفاه و سعادت ملت ها نه تنها حرام نیست ، بلکه از واجبات کفایى و از وظایف دولت هاست.

آنچه با تحریم ربا تحریم شده است ، بانکدارى با بهره و در راه رباخوارى و تأمین منافع سرمایه داران رباخوار و پیدایش طبقه مترف و اسراف کار و عیاش و تجمل پرست است ؛ و این خود از بزرگ ترین مزیت هاى قوانین مالى و تجارتى اسلام است.

منبع: یک سرباز اقتصادی

دیدگاه شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر می‌گذارد

اطلاع‌رسانی
avatar
wpDiscuz