با توجه به تغییر قالب سایت و تغییراتی در بخش های گوناگون، مشکلاتی در بخش های گوناگون بوجود آمده که در حال رفع این مشکلات و بازسازی بخش های آسیب دیده هستیم. از شکیبایی شما متشکریم.

رباخواری و بردگی مردم جهان

برده

ربا خواری آسان ترین وسیله برای نابودی و به بردگی کشیدن مردم جهان۱

وقتی  مردم بدهکار و وامدار میشوند  کم کم  ,برده, می شوند .

سیاستمداران ,فراماسون, و یا وابسته به استعمارگران جهانی، بوسیله وضع قوانین رباخواری، مالیات های سنگین ومتفاوت و انتشار نامحدود پول، به آسانی سرمایه های مردم را به جیب اربابان بانکدار و فراماسون خود منتقل کرده و هرروز مردم را فقیرتر کرده و اربابان خود را ثروتمندتر می کنند.

این سیاست های اقتصادی بسیار کارآمد، توسط سیاستمدارانی که شیفته خدمت هستند اجرا شده با همکاری روحانیونی که فقط دغدغه دین دارند حمایت شده، با سکوت روشنفکران ادامه پیدا کرده، بهره های کمر شکنش از مردم خداجوی و همیشه در صحنه گرفته شده و سود حاصل از این سیاستهای اقتصادی و بانکداری کاملا پاک، به جیب سرمایه داران همیشه در پشت صحنه می رود.

 

مسئله رباخواری در ادیان الهی

رباخواری در تمامی ادیان الهی از جمله یهودیت، مسیحیت و اسلام کاملا ممنوع و حرام شناخته می شده است.البته بعد از تحریفاتی که در دین

SLAV

یهود بوجود آمد ربا خواری یا اخذ بهره از پول از غیر ,یهودیان, اشکالی نداشت اما در دین مسیح، تا پایان قرن سیزدهم که کلیسا در اروپا حکومت می راند، رباخواری در حکم ارتداد و خروج از دین بر شمرده می شد و بشدت منع می شد. با کمال تاسف برخلاف تصور اکثریت غریب به اتفاق مردم جهان، روحانیون ادیان مختلف، چه در یهودیت، مسیحیت و اسلام، بشدت دچار فساد اخلاقی و مالی هستند و با سرمایه داران، سیاستمداران و نظامیان در فریب دادن، به بردگی کشیدن و نابودی مردم خود شریک هستند.

بطور مثال توجه کنید که رباخواری در مسیحیت، کاملا حرام و ممنوع تلقی شده و حکمش نیز ارتداد می باشد اما صدها سال است که روحانیون بلند پایه مسیحی مانند ,پاپ, و ,اسقف های اعظم,، نه تنها به هیچ وجه به سیاستمدارانی که  مجریان سیاست های رباخواری اربابان سرمایه داران خود هستند اعتراضی نمی کنند بلکه در این جنایت عظیم  اقتصادی با آنان شریک نیز می شوند و بدین وسیله ملت های خود را به آسانی به بردگی کشیده و نابود می کنند.

این سیاست ها یا بهتر بگوییم جنایات اقتصادی نه تنها در کشورهای مسیحی و غیر مسیحی جهان اجرا می شوند، بلکه در کشورهای اسلامی نیز با شدت بسیار بیشتری دنبال می شود. جالب تر اینجاست که در هیچ دینی مانند اسلام، آنقدر احادیث و روایات و آیات الهی در منع و حرام شمردن رباخواری وجود ندارد اما بیشترین رباخواری و کسب بهره بیشتر از پول در کشورهای اسلامی می باشد.

مسئله رباخواری در دین اسلام

در دین اسلام و در احادیث بسیار و بخصوص در کتاب مقدس مسلمانان یعنی ,قرآن, نیز آیه های بسیاری درباره حرام بودن رباخواری آمده و این عمل بشدت منع شده تا آنجا که خداوند در یکی از آیه های قرآن می فرماید : “

اگر دست از رباخواری نکشید، بدانید که با خدا و رسول او به جنگ برخاسته اید …”

پیغمبر اسلام در حدیثی می فرماید : “بدترین کسب های ربا خواری است.”

,حضرت علی (ع), می فرماید : “زمانی که خداوند بخواهد مردمی را نابود کند، ربا در میانشان رواج پیدا می کند،  یعنی ,ربا, موجب نابودی می گردد.”

 

اما سوال بسیار مهمی را که، چه ,یهودیان,، مسیحیان، مسلمانان و چه از دین برگشتگان باید از خود بپرسند این است که : چرا روحانیون بلند پایه در ادیان مختلف مانند یهودیت، مسیحیت و اسلام، با وجود اینکه از پایگاه اجتماعی بسیار بالایی در جامعه برخوردارند و مکررا بر اجرای دستورات دینی تاکید می کنند و توانایی جلوگیری از این جنایات اقتصادی را دارند، به هیچ وجه بر حرام بودن رباخواری اشاره ای نمی کنند و برای نجات مردم، آنان را به مخالفت با سیاستمداران و سرمایه داران بانکداری که آنان و دیگر ملت های جهان را به بردگی می کشند فرا نمی خوانند ؟

 

ریشه های فقر و فساد

فقر و فحشاو بی حجابی نتیجه ربا خوری است

 برای مبارزه با فقر و فساد، یعنی دو آفت بزرگ زندگی اجتماعی و اقتصادی، باید ابتدا به علل آنها توجه کرد. تا وقتی که این علت‌ها از میان نرود، فقر و فساد ناگزیر به اشکال مختلف باز تولید خواهد شد. فقر از لحاظ اقتصادی عمدتا دو چهره دارد: بیکاری و درآمد ناکافی. فساد الزاما وابسته به فقر نیست، اما فقر ممکن است زمینه ساز گرایش به فساد باشد. فساد اقتصادی اساسا عبارت است از: سوء استفاده از قدرت و امتیازات ویژه و کم و بیش انحصاری در جهت کسب درآمدهای خارج از چارچوب قانون یا عرف اقتصادی جامعه، حال باید دید چه عواملی این پدیده را در جامعه رشد می‌دهند.

بیکاری یک پدیده اقتصادی است که علت‌ آن مازاد عرضه نیروی کار نسبت به تقاضا برای نیروی کار است. این پدیده نشانه وضعیت رکود یا عدم رونق اقتصادی است. به عبارت دیگر، عدم تمایل بنگاه‌های بالفعل و بالقوه اقتصادی برای تولید بیشتر و استخدام نیروی کار، عامل اصلی گسترش بیکاری است. بنگاه‌ها زمانی تولید را افزایش می‌دهند که تولید سودآور باشد و زمانی به استخدام نیروی کار دست می‌یازند که بازدهی اقتصادی نیروی کار بیش از دستمزد پرداختی باشد.

چرا افزایش تولید برای بنگاه‌ها سودآور نیست؟ از یک طرف هزینه‌های نامرئی تولید (هزینه‌های معاملاتی) بسیار بالا و از طرف دیگر نظام مالیاتی و برداشت‌های گوناگون از درآمد و سود بنگاه‌ها به صورت عوامل مهم بازدارنده عمل می‌کنند.

منظور از هزینه‌های نامرئی یا معاملاتی عبارت است از: صرف وقت و انرژی زیاد، و بعضا صرف منابع مالی به صورت پول یا رشوه برای اخذ مجوزهای گوناگون از مراجع مختلف اداری برای راه‌اندازی و ادامه فعالیت اقتصادی.

دریافت سود و ربا، ماهیت بانکداری موجود در آئین یهود و مسیحیت است.

منبع: IPDF.IR