همیشه باید دقت نمود که سخن گوینده را خوب شنید، درست فهمید و سپس تأیید یا تکذیب نمود و یا به نقد گذاشت. از کجای سخنان ایشان برآمد که حقوق کارمندان را [که شما آنها را یکی از زحمتکشترین قشر جامعه میخوانید]، حرام میدانند؟ و بعد چگونه آن را به تمامی مراجع تعمیم دادید؟!
آیا اگر گفته شود: وقتی داخل برنج فضلهی موش افتاده است و شما آن را تمیز و جدا نمیکنید، پلو یا کته میپزید و به میهمانان خود میدهید، سبب میشوید تا لقمه نجس به معدهی آنان وارد شود، معنایش این است “ای وای! چرا میگویند که پذیرایی از میهمان که حبیب خداست و …، نجس و حرام است؟!»![چرا حقوق کارمندان بانک حرام است.](http://www.x-shobhe.com/pic/5848.jpg)
حضرت آیتالله جوادی آملی، در دیدار آقای سیف، رییس کل بانک مرکزی، که ظاهراً در پانزده خرداد بود، به نکات بسیار مهمی اشاره کردند که ای کاش دولت، مجلس، بانکها و ملت، با دقت به محورهای آن توجه کنند و آنها در سیاستگزاریهای اقتصادی لحاظ کنند تا به این وضع نیفتیم. امثال آیتالله جوادی آملی هستند که ابعاد و عمق فرمایشات مقام معظم رهبری را درست درک نموده و برای اقشار متفاوت تبیین میکنند.
ایشان “اقتصاد مقاومتی” را به مفهوم پُر بودن جیب ملت و دوری از املاق و چاپلوسی از قدرتها عنوان کردند و افزوند: «ملتی که دستش خالی شد اهل بساز میشود نه اهل بسوز و ما باید توجه داشته باشیم که تنها نمیتوانیم با شعار دادن استقلال کشور را حفظ کنیم». و همچنین با تصریح به این که معنای فقیر “گدا” نیست، افزودند: «فقیر به کسی گفته میشود که ستون فقراتش شکسته باشد و ملتی هم که دستش خالی باشد ویلچری خواهد شد و دیگر قادر به ایستادگی نیست»، افزوند: «ملتی که ویلچری باشد نمیتواند شعار نه شرقی و نه غربی سر دهد و در حقیقت اصول خود را زیر سئوال میبرد و ملتی که جیبش خالی شد اهل تملق و چاپلوسی خواهد شد» و شرح دادند که «اقتصاد مقاومتی که رهبر معظم انقلاب بر آن تأکید دارند به معنای پر بودن جیب ملت و دوری از تملق و چاپلوسی از قدرتها است.»
سپس ایشان به سیستم اقتصادی “ربوی” که مبتنی و متکی بر “ربا”ست و متأسفانه در بانکهای ما نیز همین سیستم اِعمال میشود توجه دادند و افزودند: «گرفتن ربا و جریمه دیر کرد در دین اسلام حرام است».
سپس متذکر شدند که بانکها درآمد خود را با این “حرام” آلوده و نجس میکنند و سپس از همان درآمد، حقوق کارمندان را میدهند و آنها نیز با همان حقوق معاش خانواده را تأمین میکنند. ایشان فرمودند: «اما میبینیم که متأسفانه بانکها همین پولها را از مردم میگیرند و بعد به عنوان حقوق به کارکنان خود میدهند و آنان هم آن را به خانه میبرند در حالی که باید بدانیم اگر کاری حلال نباشد حرام است و سرنوشت آن رفتن به جهنم خواهد بود.»
خب حالا این جمله یعنی حقوق این کارمند را آغشته به حرام و نجس نکنید، یا یعنی حقوق کارمند بانک حرام است؟ اگر بگویند: «آب را گِل نکنید»، یعنی دیگر «آب ننوشید»؟!
شهرداری هم همینطور است، نیروی انتظامی نیز همینگونه است، اراده آب و برق و مخابرات نیز چنین است. کارمندان همه ادارات همین مردم هستند، اقشار زحمتکش و نجیب. اما اگر شهرداری با رشوه و باج و خلاف کسب درآمد کند، سایر ادارات و … نیز درآمد خود را با رشوه، تخلف، تقلب، اخذ جریمه دیر کرد و… حرام و نجس کنند، سلامت کارمندان و خانوادههای آنان را به مخاطره انداختهاند.
کارگران، زحمتکشترین اقشار این جامعه هستند، اما اگر صاحب و مدیر کارخانه، در قیمت گزاری احجاف کرد – از وزن یا کیفیت محصول یا کالا کاست – از مواد تقلبی استفاده کرد و یا از درجه سه و چهار استفاده کرد و به نام و قیمت درجه یک فروخت و …، همین طور است. حقوق کارگران زحمتکش خود را آلوده کرده است و آنها این درآمد را به خانهها میبرند.
احکام اسلامی هیچ کدام بازی و شوخی نیست و حتی صرفاً اعتباری نیز نمیباشد، بلکه آثار و تبعات خود را در پیدارد. و ایشان به این مهم تذکر دادند.
منبع: پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات
مرتبط: حقوق کارمندان بانک حرام است/چرا عمدا به جهنم میروند؟