پیش از این دانستید که راه راست و طبیعى زندگى انسان همانا کارها و امور تولیدى است، و به موازات کثرت نسل فزونى مواد معیشت نیز ضرورت دارد ومسلم است که رباخوارى چون گنج بىرنج است سبب انصراف سرمایهداران از عمل تولیدى مىگردد، و نیازمندان و تهیدستان هم از سعى و کوشش بدون داشتن سرمایه نتیجه به دست نمىآورند و قهراً استعدادهاى بشر در هر دو طبقه باطل و معطل گردیده و ابتکار تحصیل و تولید مواد اقتصادى را همگى از دست مىدهند، در این خصوص روایتى وارد شده است:
«لو کان الربا حلالًا لترک الناس التجارات و ما یحتاجون الیه:»
اگر ربا حلال بود، قطعاً مردم تجارت و هر کار لازم و مورد نیاز زندگى را ترک مىکردند.
و نیز روشن است که پول میزان ارزش اجناس و وسیله مبادلات است نه غایت و هدف، و نباید آن را از وضع طبیعى خود خارج کرده و در استثمار و به زنجیر کشیدن دیگران بکار انداخت، و سرمایه اندک و یا نتیجهى فعالیت و کوشش مردمان را بدون عوض تحت اختیار و احتکار معدودى پولپرست در آورده و موازین اقتصادى را مختل ساخت، چنان که در اخبار بسیارى این معنا تشریح شده است:
«فحرم الله الربا على العباد بعله فساد الاموال:»
خداوند ربا را حرام کرد به علت آن که منجر به تباهى اموال مردم مىشود.
منبع: پایگاه استاد حسن انصاریان
